De derde dag

Volgens de Schriften is Jezus op de derde dag na zijn dood en begrafenis uit het graf opgestaan. Christenen bevestigen dit elke zondag als ze het Credo bidden. In de hele Bijbel gebeuren op de derde dag beslissende dingen. Die 'derde dag' heeft haast nooit een chronologische maar een theologische betekenis. Chronologisch klopt het ook niet dat Jezus op de derde dag uit het graf is opgestaan. Volgens de evangelies was het op de eerste dag van de week dat de vrouwen die naar Jezus' graf kwamen, zagen dat zijn dode lichaam was verdwenen. Maar theologisch is het waar. Jezus zelf heeft het herhaaldelijk voorspeld: dat hij de derde dag na zijn lijden en dood zou opstaan.

De evangelies zijn tientallen jaren na de dood van Jezus geschreven. Ze vertellen hoe zijn volgelingen op zijn leven en sterven terugkeken. Het heeft veel langer dan drie dagen geduurd vóór ze tot de gelovige zekerheid kwamen dat hij tot een nieuw leven was opgewekt. Maar in het beeldwoord 'de derde dag' hebben ze gebruikt om de betekenis ervan uit te drukken. Een beslissende wending in de mensengeschiedenis.

Het begint al in het scheppingsverhaal. Op de derde dag schiep God het leven op aarde (Genesis 1,11-13). Toen de Israëlieten uit Egypte waren vertrokken en kampeerden aan de voet van de Sinai-berg, openbaarde God op de derde dag aan het volk zijn heerlijkheid (Exodus 19,16). Enkele eeuwen later beloofde de profeet Hosea (6,9) dat God het volk op de derde dag zou doen opstaan en in zijn nabijheid doen leven. De profeet Jona werd door een zeemonster opgeslokt en na drie dagen en nachten uitgespuwd. Hij begon opnieuw te leven. Jezus heeft zich met Jona vergeleken. Enkele schriftgeleerden en Farizeeën vroegen hem een teken (wonder) voor hen te verrichten. U zult geen ander teken krijgen, zei hij, dan dat van Jona. Zoals Jona "zal de Mensenzoon drie dagen en drie nachten in het binnenste van de aarde verblijven" (Matteüs 12,40).

Zelf verrichtte Jezus zijn eerste teken 'op de derde dag': op het bruiloftsfeest in Kana maakte hij overvloedig veel wijn van de beste soort. Een voorafbeelding van Pasen.

De derde dag na Jezus' dood herkenden twee van zijn ontgoochelde leerlingen hem toen hij in Emmaüs tijdens het avondmaal het brood voor hen brak. Meteen keerden ze terug naar Jeruzalem om het verrassende nieuws aan de andere leerlingen te vertellen (Lucas 24,30-35). Ze hadden Jezus teruggevonden, levend. Het deed ook hen herleven.

Ieder jaar opnieuw wordt het op Pasen gezongen: 'Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt.' De derde dag, voor Jezus. Zal er ook een derde dag zijn voor hen die dit elk jaar zingen, voor de wereld waarin we leven? Komt er een derde dag voor de slachtoffers van de ontzettende rampen die hen treffen, voor hen die eenzaam opgesloten zitten in wijken zonder menselijk contact, voor de daklozen, voor de zieken zonder uitzicht op genezing?

Ik neem aan dat u bezield bent door een overtuigd paasgeloof. U aarzelt dan niet te hopen dat er een derde dag voor u zal zijn. De tweede dag kan zeer lang duren en allesbehalve een lachertje zijn. Maar er komt een einde aan. Er komt een derde dag. Christenen geloven ook dat er een derde dag zal zijn na hun dood. God is geen God van doden, maar van levenden. Overtuigde christen gelovigen zijn daarom voorstanders van het leven, niet alleen van het leven hierna, maar ook van het leven dat ze nu leiden. De verrijzenis is voor hen een mysterie dat zich ook al afspeelt in het dagelijkse leven aan deze kant van de dood.

Pasen vieren we ook om nooit te vergeten dat God ons, ondanks de schijn van het tegendeel, een derde dag belooft. Je kunt dat niet op je vingers natellen, het is een kwestie van onwankelbaar geloven en hopen.

R.E. De Wandel